Rotterdam

Onze Fotokring wil voortdurend haar horizon verruimen en daarom plande zij op 3 juli 2011 een groepsactiviteit naar Rotterdam.

De eerste vroege vogels stonden stipt om half acht gepakt en gezakt met de langste en zwaarste lenzen op het marktplein. Ons Spetserke op het marktplein spatte aan een gezapig tempo zijn steentjes nat en zag dat die bende klaar was om te vertrekken. De zon keek van achter wat stapelwolken naar die groep vlijtige fotografen en een fris ochtendbriesje had er ook zin in.

Na wat afspraken en het instellen van onze GPS kwam de grens met Nederland snel in het vizier. Op zondag valt de drukte op de snelwegen goed mee en daardoor konden we
dan ook vlug de afgesproken parking ‘ Krakelingse Vest’ bereiken.

Van daaruit moest er naar het Centraal Station gespoord worden met de metro. Een fluitje van een cent op het eerste zicht!  Er werden visakaarten, maestrokaarten en chipkaarten te voorschijn gehaald. Om beurt, de handigste eerst, konden wij proberen om snel een ticket uit de muur te halen. Het kastje weigerde echter halsstarrig dienst vandaag. Niet getreurd want met euromuntstukken zouden we die flipperkast zeker aan de praat krijgen.
Niet dus ! De Hi-Tech liet de Kempenaars finaal in de steek.

Net op tijd kwam een dienstwagentje aanrijden met een gezellige controleur die zich bediende van een veel te grote walkie-talkie. Hij kon onze ontgoocheling  begrijpen en constateerde met ons dat de ticketmachine zondagsrust nam. Onmiddellijk en met een flair van Hollandse nuchterheid biepte hij een collega in de  ondergrondse op om te melden dat er een groep buitenlanders, zonder kaart, zouden arriveren en moesten overstappen bij de volgende halte, om daar alsnog  een geldig kaartje te kunnen kopen. Toen iedereen met behulp van de rondborstige bediende door het hek geraakt was konden wij de metro op tot de volgende halte.

Een sanitaire stop was daar dringend nodig om de opgehoopte spanning bij de dames weg te nemen. Ons geluk kon niet op toen we eindelijk een wettig treinbiljet van vijf euro op zak hadden. Opstappen en de richting bepalen waar we naartoe wilden verliep in de beste stemming.

Het Centraal station in Rotterdam werd snel bereikt. Een immens grote, rode kraan was de ontmoetingsplaats waar we onze voorzitter Peter en zijn vrouw zouden ontmoeten.
Zij waren de dag voordien al aangekomen om voor ons de planning uit te stippelen. De brochures, die hij voor elke fotograaf verkregen had in het bureau van toerisme,  toonde ons een acht kilometer lange stadswandeling.  Na een deugddoende koffie in een bar op de hoek kon het avontuur beginnen. Rotterdam, een jonge internationale stad aan het water, verwonderde ons vanaf het eerste moment.

Als een routineklus  werden de fototoestellen geschouderd en de diafragma’s ingesteld. Vanaf dan viel de groep meteen uiteen in aparte individuen, die elk voor zich, andere perspectieven opzochten. Niet elk oog ziet hetzelfde detail en niet elk standpunt geeft dezelfde foto. En niet elk toestel van de twee grote merken geeft een beeld met de juiste
scherpte … zegt men. Maar er zijn ergere dingen om over te struikelen niet ?
Door de grote concentratie op het eigen toestel kon het wel eens gebeuren dat je met de ruggen tegen elkaar opbotste om de juiste skyline vast te leggen. De niet-fotografen loodsten hun partners langs de juiste route wat in zo’n wereldstad een hele klus was. Af en toe was er een verloren of achtergebleven schaap, maar iedereen sloot probleemloos weer aan!

De imposante buildings tekenden zich af en de reflecties van de wolken met een deugddoend zonnetje hierop maakten elk plaatje compleet. De Millenniumtoren, het Groothandelsgebouw, het Concertgebouw, de Kruiskade, de Beurstraverse, de Kubuswoningen en veel andere gebouwen en monumenten zorgden ervoor dat we bijna vergaten om te gaan lunchen. Gelukkig werden we hierop attent gemaakt door de dames, die onder het mom van noodzakelijke sanitaire stop, ook wel wat calorietjes wilden opslaan.

De 800 meter lange Erasmusbrug over de Maas is hét icoon van de stad Rotterdam. Om en rond het water in het Scheepvaartkwartier is het heerlijk vertoeven en al onze
fototoestellen stonden constant in overdrive.

Deze leuke en bijzonder goed geplande uitstap verliep uitstekend, maar kwam helaas ook ten einde. De terugreis eindigde geheel in harmonie en velen van ons droomden in de
auto al stiekem  van de eigen mooiste en indrukwekkendste foto’s. De geheugenkaartjes zaten dan ook overvol.